Η ανάπτυξη του γαστρονομικού τουρισμού είναι πλέον γεγονός.
Μια πραγματική βροχή από blogs, διαφημίσεις και καλαίσθητα έντυπα ή ηλεκτρονικά περιοδικά έρχονται να το αποδείξουν.
Οι επισκέπτες δείχνουν όλο και περισσότερο ενδιαφέρον για την προέλευση, την ποιότητα και την παρασκευή εδεσμάτων, με αποτέλεσμα να αναζητούν προορισμούς που θα μπορέσουν να δοκιμάσουν τις τοπικές η εθνικές γεύσεις.
Είτε μιλάμε για καθαρή γαστρονομία, είτε για αγροτουρισμό η ακόμη και για εμπειρίες spa, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ορισμένες ορθές πρακτικές.
Είναι αλήθεια ότι ο ορισμός του γαστρονομικού τουρισμού δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η ερμηνεία που δίνει η «Διεθνής Ένωσης Γαστρονομικού Τουρισμού» μας δημιουργεί εμπνεύσεις : «αναζήτηση μοναδικών και αξέχαστων γευστικών εμπειριών»
Ο γαστρονόμος τουρίστας ανήκει σε πολλές υποομάδες που ούτε προσδιορίζονται εύκολα, αλλά ούτε και να μετρηθούν μπορούν. Μπορεί να είναι αυτός που διαλέγει να αποδράσει για λίγο σε μέρη γνωστά για την κουζίνα τους, αλλά και ο περιπετειώδης τύπος που θα πάει στην άκρη του κόσμου, με σκοπό παράξενες και εξωτικές γαστρονομικές εμπειρίες.
Στις μέρες μας, σε ολόκληρο τον πλανήτη, οι παραγωγοί δημιουργικής κουζίνας μετατρέπουν τους χώρους τους, σε τουριστικά αξιοθέατα πρωταρχικής σημασίας. Είναι σε συνεχή αναζήτηση του gourmet τουρίστα, που αναζητά νέες προτάσεις με βάση φρέσκα, τοπικά προϊόντα.
Αρκετοί κοινωνιολόγοι υποστηρίζουν ότι ο γαστρονομικός τουρισμός αποτελεί ένα νέο πρότυπο τουρισμού. Ενώ το φαγητό θεωρείται συμπλήρωμα στα υπόλοιπα ενδιαφέροντα των διακοπών (πολιτισμός, μνημεία, ιστορία), στις μέρες μας έχει γίνει νέο ενδιαφέρον, αν μη τι άλλο προτεραιότητα.
Σύμφωνα με στοιχεία που παρατίθενται από ειδικούς, ένα 5% των ταξιδιωτών βλέπουν την γαστρονομία ως επίκεντρο των διακοπών τους, αλλά το 20% εκφράζει έντονο ενδιαφέρον για την κουζίνα του προορισμού που έχουν διαλέξει. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι ο γαστρονόμος τουρίστας δεν είναι ακόμα η μεγάλη πλειοψηφία, αλλά το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί στους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη. Είναι οι τουρίστες που αξίζουν το βάρος τους σε χρυσάφι.
Υπάρχουν δύο κύριοι παράγοντες, που επηρεάζουν το παγκόσμιο αυτό φαινόμενο.
Ο πρώτος είναι το γενικευμένο ενδιαφέρον του κόσμου για την μαγειρική και σαν παράδειγμα αναφέρω την αυξανόμενη δημοτικότητα τηλεοπτικών εκπομπών μαγειρικής.
Οι Σεφ δεν είναι πλέον εγκλωβισμένοι πίσω από τις κουζίνες των τηλεοπτικών studios. Ταξιδεύουν ανά τον κόσμο και μετατρέπονται σε δημοσιογράφους τουρισμού. Για παράδειγμα αναφέρω τον πολύ επιτυχημένο Jamie Oliver, αστέρι της διεθνούς κουζίνας. Εδώ στην Ελλάδα έχουμε τον (δικό μας) Ηλία Μαμαλάκη και την εκπομπή του «μπουκιά και συχώριο»
Ο δεύτερος επίσης σημαντικός παράγοντας είναι η πληθώρα των γεύσεων που προσφέρουν τα «ethnic restaurants» των μεγάλων πόλεων. Στην Αθήνα παραδείγματος χάριν, υπάρχουν περισσότερες από 40 διαφορετικές ethnic κουζίνες, ένας πραγματικός γαστρονομικός παράδεισος!
Προσωπικά, σαν επαγγελματίας ξεναγός και παλαιότερα τουριστικός πράκτορας, έχω κάνει πάμπολλες συζητήσεις, σχετικές με την κρητική κουζίνα και γενικότερα τις διατροφικές συνήθειες μας. Οι επισκέπτες μας, θέλουν να βγουν από τα συνηθισμένα μονοπάτια και να ανακαλύψουν τα δικά μας στέκια. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι τους ικανοποιούμε, προσφέροντας τους μενού και γεύσεις της πατρίδας τους.
Ο ξενοδοχειακός και γενικότερα τουριστικός κόσμος, πρέπει να κάνει την ποιοτική υπέρβαση (ενάντια στο έξτρα μικρό κόστος) και να αναδείξει την κρητική διατροφή.
Όλοι μας γνωρίζουμε τις καλές σπιτικές ταβέρνες που υπάρχουν παντού, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην ενδοχώρα. Πρέπει να τις κάνουμε γνωστές και να τις εντάξουμε στα τουριστικά μας πακέτα.
Το φαινόμενο του γαστρονομικού τουρισμού δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο στην Ελλάδα. Στην Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία ακόμα και στον Καναδά, την εποχή του τρύγου οι δρόμοι γεμίζουν (και ωφελείται η οικονομία) με επισκέπτες. Γιατί όχι και στην Κρήτη η άλλες περιοχές της Ελλάδας?
Η πρωτοβουλία της Ένωσης Οινοπαραγωγών Ηρακλείου, να δημιουργήσουν τους «δρόμους του κρασιού» είναι αξιέπαινη, αλλά πρέπει να γενικευθεί και να καλύψει περισσότερες περιοχές, άλλου είδους προϊόντα και να ενσωματωθεί στην γενικότερη τουριστική φιλοσοφία και πρακτικές του τόπου μας.
Στην κατεύθυνση αυτή κινείται μια νέα ιστοσελίδα, που βρίσκεται σε φάση δημιουργίας και σύντομα θα είναι επισκέψιμη στο διαδίκτυο.
Ευελπιστώ ότι εκτός από τις ιστορικές πληροφορίες, για την διατροφή στην αρχαιότητα που θα παρέχει η ιστοσελίδα αυτή, θα γίνει φόρουμ κατάθεσης και ανταλλαγής απόψεων, πηγή ιδεών και εν γένει ένας δημιουργικός χώρος του γαστρονομικού τουρισμού.
Φωτογραφία από το αρχείο μας: Σαλιγκάρια με χλωροκούκια και μάραθο (από το Αμάρι Ρεθύμνου)
Expedia on Monday sent optimistic messages over this year’s tourism trends in Greece, saying figures available, so far, for April, May and June are very encouraging, with significant reservations recorded for April and November.
Speaking to reporters during a news conference, Expedia's officials in Athens said a government decision to lower VAT rates for hotels -- resulting in slightly reduced room prices -- has positively contributed to the attractiveness of Greek tourism.
Expedia said it would continue promoting Greece through news letters, its website and through online and offline marketing policies.
Expedia said room reservations for Greek hotels, through special promotional offers, accounted for 43 pct of total reservations. Specifically, package reservations for Greek isles were up 50 pct in 2010, compared with the previous year, with visitors mainly coming from the US (36 pct), Italy, the UK, France and Germany.
Greek hotel room prices, booked through Expedia in 2010, were unchanged compared with 2009, although they fell slightly in the last quarter of the year, with this decline expected to be continued in 2011. (ΑΝΑ-ΜPA)
A file photo shows the Palm Beach of Vai, Crete.
A large number of Greek Australians and Australians plan to visit Greece in May to attend events commemorating the 70th anniversary of the Battle of Crete.
According to reports, the Cretans of Australia are planning a "mass incursion" on Crete to attend the 70th anniversary commemorations, as well as a large number of Australians whose ancestors fought in the strategic battle during WWII.
A series of commemorative events will be held on Crete in May with the customary participation of war veterans from Greece, Australia, New Zealand and Britain.
The Battle of Crete began on the morning of May 20, 1941 when German forces launched an unprecedented airborne invasion of Crete, code-named "Merkur". The operation was successful in that it wrested control of the island from Allied forces, although the victory was so costly in terms of paratrooper casualties that the Wehrmacht never again attempted a major airborne operation.
The stiff resistance by ANZAC troops and local Cretans is also credited, by many historians, with delaying the Nazi invasion of the Soviet Union.
Source: ANA-MPA
Le carnaval de Réthymnon est un événement important qui remonte à 1914. A nos jours, notre Karnavali déborde de créativité et d'inspiration. Il reflète la longue et intéressante histoire et les traditions de la ville.
Les participants, tous bénévoles, sont répartis en groupes d’environ 100 à 200 personnes costumées, défilant en accompagnant leur char. Chaque groupe, tous les ans, choisit son thème pour le Grand Défilé. Les thèmes abordés sont très divers et en rapport avec la vie sociale ou l’actualité politique et économique.
Pendant la période des trois semaines du carnaval, la ville vibre par les bals et les mascarades organisés dans les différents clubs. La mairie de Réthymnon réalise également des bals populaires ouverts à tous, dans certains lieux traditionnels de la ville, et organise aussi des événements pour les enfants. La «Chasse au trésor » une vieille coutume aussi ancienne que le carnaval est déjà une légende.
Nous vous invitons alors à célébrer notre carnaval 2011, pour passer des moments inoubliables et s’amuser ensemble. Rendez-vous à Réthymnon pour la grande fête, dimanche le 6 Mars.
Σας προσκαλούμε στο φανταστικό πολύχρωμο Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, που θα σας κόψει την ανάσα. Χρόνο με το χρόνο γιορτάζουμε το Καρναβάλι μας με ένα ιδιαίτερο τρόπο που λίγες πόλεις στην Ελλάδα μπορούν να κάνουν. Πάρτι σε όλη την πόλη για τρεις εβδομάδες με μουσική, χορό, θέατρο και παρελάσεις για μικρούς και μεγάλους. Το "Κυνήγι του Θησαυρού» μας είναι ήδη ένας μύθος, το ίδιο και η Μεγάλη Παρέλαση μας με πολλά άρματα και χιλιάδες εκστασιασμένους καρναβαλιστές.
Το χθες και το σήμερα…
Ένας σχεδόν «αιώνας Καρναβάλι» γεμάτος υπέροχες αναμνήσεις μας αποχαιρετά, περνώντας την σκυτάλη σε μια νέα εποχή.
Στην πόλη μας, το όμορφο Αναγεννησιακό Ρέθυμνο, όλα ξεκίνησαν με τα πρώτα στοιχεία χιουμοριστικών εκδηλώσεων, ήδη από το 1914. Απόκριες μιας μικρής τότε κοινωνίας και άλλης εποχής, που έχει αφήσει το νοσταλγικό της άρωμα να πλανάται και να μοσχοβολά ακόμη, με χορούς ρομαντικούς και τους Ρεθεμνιώτες να υποδέχονται με τις δέουσες τιμές την «Αυτού Εξοχότητα Βασιλιά Καρνάβαλο μέσα στην αταξία του ακράτητου γέλιου!»
Το έθιμο της παλιάς αυτής Ρεθεμνιώτικης Αποκριάς του περασμένου αιώνα, το «Κυνήγι του κρυμμένου Θησαυρού», γίνεται ευκαιρία, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, να δημιουργηθούν οι «Ομάδες» οι οποίες αργότερα, το 1993, προσκαλούνται από την δημοτική αρχή, πρώτος αρωγός και χρηματοδότης, να αναλάβουν, να στηρίξουν και να δώσουν δημιουργική πνοή στο Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, ένα Καρναβάλι που, στην αυγή του 21ου αιώνα, έχει καθιερωθεί επάξια ως το «Καρναβάλι της Κρήτης»!
Η σπουδαιότερη παράμετρος αυτού του θεσμού είναι ο εθελοντισμός, οι πινελιές του οποίου κάνουν τη διαφορά κάθε χρονιά! Μια πλατιά και αυθόρμητη προσφορά από ανθρώπους όλων των ηλικιών, που υποστηρίζουν με πάθος το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, το ενισχύουν με απροσποίητη και πληθωρική αγάπη, το πλουτίζουν με πρωτότυπες ιδέες και το βοηθούν ουσιαστικά μέσα από την εθελοντική προσφορά εργασίας τους σε κάθε βήμα του, σε κάθε έκφραση του!
Το Ρέθυμνο, μέσα από το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, προβάλλει την ιδιαίτερη ταυτότητα του ανθρώπινου δυναμικού του και αναδεικνύει την μακραίωνη ιστορία του και την πλούσια παράδοσή του.
La popularité du tourisme gastronomique n’est plus à prouver ; une véritable pluie de blogues, de promotions et de magazines séduisants, le prouvent. Les voyageurs sont toujours plus conscientisés par l’origine, la qualité, et la préparation des aliments et cherchent des destinations où ils pourront goûter aux saveurs propres à la région ou au pays. Que ce soit pour la pure gastronomie, une expérience spa ou l’agrotourisme, quelques bonnes pratiques équivalent d’être soulignées.
C'est vrai, le tourisme gastronomique est difficile à définir et à analyser. L’interprétation de « l’International Culinary Tourism Association » est très inspirante: «la recherche d’expériences gustatives uniques et mémorables».
Subdivisé en plusieurs niches, le touriste gastronome est tout aussi difficile à cerner et donc à dénombrer. Il peut être celui qui s’évade pour de courts séjours vers des destinations ou villes reconnues pour leur fine cuisine ou l’aventurier qui va à l’autre bout du monde pour expérimenter des cuisines rares et exotiques.
De nos jours dans le monde entier, les producteurs des extases de la table se transforment en attraction touristique de première importance. Ils constituent la quête des touristes fins gourmets, toujours à la recherche de produits nouveaux, frais et authentiques.
Des sociologues spécialistes du tourisme gastronomique affirment que ce phénomène constitue un nouveau paradigme en tourisme. Alors que la nourriture était autrefois considérée comme un complément aux autres intérêts en voyage (culture, monument, histoire), de nos jours, ça se transforme en préoccupation majeure et, pour certains, une priorité.
Selon des chiffres cités par les spécialistes, un 5% des voyageurs font de la gastronomie leur principal intérêt de voyage, mais 20% affichent un intérêt marqué pour la nourriture. Ce n'est pas encore la majorité des voyageurs, mais ce pourcentage est composé des gens les plus aisés de la planète. Des touristes qui valent leur pesant d'or. Ce sont peut être des voyageurs expérimentés à la recherche de nouvelles sensations.
Il y a deux raisons principales qui expliquent ce phénomène mondial. La première c'est l'enthousiasme général pour la cuisine, phénomène marqué par la popularité croissante des émissions culinaires. Les chefs ne sont plus cloîtrer derrière leurs fourneaux en studio. Ils voyagent le monde entier. Pour l’émission télévisée de notre Ilias Mamalakis « bouchée et pardon » on discute autant de voyage que de recettes. A l’étranger, nous avons l’exemple de Jamie Oliver, la star internationale de la cuisine.
L'autre facteur jouant un rôle majeur, c'est que dans la plupart des grandes villes de la planète, on peut désormais goûter à une infinité de plats provenant des quatre coins du monde. À Athènes, on trouve plus que 40 cuisines différentes. Un véritable paradis pour nos papilles gustatives!
Personnellement, comme organisateur de voyage et guide professionel crétois, je constate que les visiteurs me posent énormément de questions sur la cuisine locale. Ils veulent sortir des sentiers battus et manger dans les endroits fréquentés par les locaux.
En Crète, ce phénomène ne doit pas passée inaperçu. A l’arrière pays, des bons restaurants gourmands existent depuis longtemps, pour satisfaire les amateurs de bonne chère et surtout faire découvrir le « régime crétois ».
Pendant les vendanges, les routes de certaines régions françaises, espagnoles, italiennes ou même canadiennes, connaissent des mini-embouteillages! Pourquoi pas en Grèce ou plus spécialement en Crète ? L’initiative prise par l’union de producteurs des vins crétois (surtout de la région d’Héraklion), de crée leur site internet et présenter « les routes des vins » est un bon commencement et peut aboutir a « la route des saveurs crétois ».
Πάνω στο γύρισμα του χρόνου προς το 2011, στην Πανηγυρική Συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών, στις 28 Δεκεμβρίου 2010, το έργο της Φαλής Βογιατζάκη στο Ρέθυμνο τιμήθηκε «τύχη αγαθή» με βραβείο της Ακαδημίας, διότι «επί τριάκοντα και πλέον έτη τον Κρητικόν Πολιτισμόν διασώζει και εξόχως προβάλλει».
Πραγματικό κόσμημα το μουσείο με το βενετσιάνικο κτίριο του, δωρεά της Φαλής Γεωργίου Βογιατζάκη, που έχει χαρακτηρισθεί από το υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό διατηρητέο μνημείο, ιδρύθηκε το 1974 από τον εκλιπόντα Χριστόφορο Ι. Σταυρουλάκη και την κ. Φαλή Γ. Βογιατζάκη, με στόχο «την έρευνα και συγκέντρωση ιστορικού και λαογραφικού υλικού της Κρήτης και ιδιαίτερα του νομού Ρεθύμνου, τη λειτουργία μουσείου και τη δημιουργία ενδιαφέροντος για τη μελέτη και συνέχιση της κρητικής παράδοσης».
Η επίσκεψη στο γοητευτικό, άριστα αναπαλαιωμένο κτίριο του στο Ρέθυμνο, όπου στην αυλή του σώζονται μέχρι σήμερα το πηγάδι και το περιβόλι με τις νεραντζιές, και η ξενάγηση στις αίθουσές του, όπου εκτίθενται οι συλλογές του μουσείου, προερχόμενες από δωρεές και αγορές, δικαιώνουν το έργο ζωής της προέδρου του.
Οι λαογραφικές συλλογές περιλαμβάνουν υφαντά και εργαλεία υφαντικής τέχνης, κεντήματα, δαντέλες, φορεσιές, κεραμικά, καλάθια, είδη μεταλλοτεχνίας. Υπάρχει αίθουσα αφιερωμένη στις παραδοσιακές καλλιέργειες και στο ζύμωμα και ψήσιμο του ρεθυμνιώτικου παραδοσιακού ψωμιού, καθώς και χώρος αφιερωμένος στα επαγγέλματα που φθίνουν στις μέρες μας και χάνονται, όπως του χαλκουργού, του σαμαροποιού, του πεταλωτή, του τσαγκάρη.
Οι ιστορικές συλλογές του μουσείου έχουν θέμα τα νομίσματα και τον κρητικό οπλισμό. Η Νομισματική συλλογή περιλαμβάνει νομίσματα διαφόρων εποχών που βρέθηκαν στο Ρέθυμνο και μιλούν για την ιστορία της Κρήτης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Εντυπωσιακή η συλλογή κρητικού οπλισμού: πέλεκυς του 15ου-16ου αιώνα, ξίφη, γιαταγάνια, σπαθιά, μαχαίρια, πιστόλες, τυφέκια, καριοφίλια, περίστροφα, καθώς και η συλλογή εγγράφων, φωτογραφιών από τις Κρητικές Επαναστάσεις, το Αρκάδι, την εποχή της Αυτονομίας, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τη Μάχη της Κρήτης, αλλά και λάβαρα, παλαιούς χάρτες και λοιπά ιστορικά κειμήλια.
Η έκθεση των αντικειμένων, με επεξήγηση στα ελληνικά και στα αγγλικά, είχε γίνει σύμφωνα με τις απαιτήσεις της σύγχρονης μουσειολογίας.
Συγχαρητήρια στην Ακαδημία Αθηνών, το Ανώτατο Πνευματικό Ίδρυμα της χώρας που βράβευσε έργο και δημιουργό μαζί – το μουσείο-διαμάντι της Ρεθύμνης και την «ψυχή» του, την κ. Φαλή Βογιατζάκη
